Z doświadczenia wiem, że dzieci uwielbiają zwierzęta. Każde z nich wie jak wygląda najzwyklejszy domowy kot, pies lub niektórzy mieszkańcy lasu jak: sarna, lis czy jeż. Egzotyczne zwierzęta również nie są obce naszym pociechom, bowiem każde dziecko widziało, niekoniecznie na żywo, ale w bajce czy książce: słonia, małpę lub hipopotama. Ale czy ktoś widział kiedyś Chichopotama? Nie? Poznać go możecie w książce Chichopotam Agnieszki Frączek – germanistki pracującej na Uniwersytecie Warszawskim, autorki wielu książek dla dzieci, takich jak: Słoń na hulajnodze, Ale heca, Co ja plotę, Dobre obyczaje czyli z przyrodą za pan brat, Szalony szczypiorek i inne wierszyki szczypiące języki oraz wielu, wielu innych.


Chichopotam to niezwykle pogodny, ciepły i dowcipny zbiór kilkunastu wierszy, które umilą młodemu czytelnikowi niejedną chwilę. Opowiadają w bardzo niecodzienny sposób o sprawach codziennego życia. Najzwyklejsze rzeczy, zwierzęta czy ludzie mogą zaskoczyć swoim niecodziennym, humorystycznym i bajkowym charakterem.

Dlaczego muchomor nie chciał swoich kropek? Co spotkało żabę na kolacji z bocianem? Czy istnieje przepis na tęczę? Co bałwan robił w środku lata na plaży? I dlaczego Chichopotam wciąż chichota? Odpowiedzi na te pytania oraz wiele innych ciekawych historii każde dziecko znajdzie w zbiorze wierszy Agnieszki Frączek.

Chichopotam jest książką pogodną, zabawną i mądrą a zarazem bliską naszym pociechom, gdyż opisuje rzeczy, które znajdują się w kręgu ich zainteresowań pobudzając przy tym naturalną ciekawość każdego dziecka. Doskonale rozwija dziecięcą wyobraźnię, bowiem jej krótka, wymowna i humorystyczna forma przemawia do dzieci najlepiej. Zabawa słowem to nie tylko wyjątkowa frajda dla każdego malucha, ale również nauka, bo przecież każdy rym wymaga skupienia i koncentracji dziecka.

Piękne i przyciągające wzrok ilustracje doskonale współgrają z treścią. Solidne wydanie oraz lekki styl autorki słusznie porównywany do Brzechwy cieszy oczy i uszy czytelnika. Dodatkowo do książki dołączona jest płyta zawierająca dwadzieścia siedem wierszy wzbogaconych interesującą oprawą muzyczną.

Gorąco polecam i życzę przyjemnej lektury. 

 

Zapachniało wakacjami a wraz z nimi powróciły wspomnienia z dzieciństwa. Marzenia o wielkiej przygodzie, poszukiwaniu tajemniczych miejsc i dziwnych istot, ale przede wszystkim marzenia o prawdziwej przyjaźni, która przetrwa wiecznie. Wszystko to a nawet więcej znalazłam w książce „Tajemnica błękitnego zamczyska” Beaty Wieczorek.

Główną bohaterką książki jest dwunastoletnia Magdalena. Urocza, nieco zakompleksiona i jak każde dziecko ciekawska dziewczynka. Mieszka wraz z rodzicami na wsi nieopodal tajemniczych ruin zamku, o których pewnego wakacyjnego dnia opowiada jej mama. Dziewczynka zafascynowana niesamowitą historią, pomimo zakazu rodziców i przestróg sąsiadów postanawia odnaleźć zamek. Jednak na drodze jej planów staje wizyta nieznośnej i rozpieszczonej kuzynki Anity, z którą Magdalena kompletnie nie może się dogadać.

Korzystając z nieobecności rodziców dziewczynka wraz z Radkiem, szkolnym kolegą i ciągle marudzącą Anitą wyruszają na wycieczkę rowerową do lasu. Zapuszczają się w miejsce jeszcze im nieznane i nieoczekiwanie odkrywają ruiny błękitnego zamczyska. Dzieci ciesząc się z odkrycia nie zdają sobie jednak sprawy, jakie niebezpieczeństwo im grozi. Jakie będą ich dalsze losy? O tym będziecie musieli przekonać się sami czytając „Tajemnica błękitnego zamczyska”.

Książka jest bardzo udanym debiutem Beaty Wieczorek. Ma ciekawą, Tajemniczą i trzymającą w napięciu fabułę. Jest napisana prostym językiem, zrozumiałym dla młodego czytelnika. Barwne opisy i ilustracje wykonane przez samą autorkę dodatkowo zachęcają do zatopienia się w lekturze. Jednak największym atutem owej książki jest jej przesłanie, które pokazuje jak dużą wartość ma przyjaźń, dobre serce i pomoc, którą możemy ofiarować innym.

Chociaż książka skierowana jest do dzieci w wieku 8-12 lat myślę, że i dorosły czytelnik przeczyta ją z przyjemnością. Polecam