Nie od dzisiaj wiadomo, że wszystkie dzieci kochają zwierzęta. I te małe: biedronki, pszczółki, myszki, ślimaczki, jak i te większe: pieski, kurki, krówki i niedźwiadki. Wie o tym także każdy poeta piszący wiersze dla dzieci.

„Zwierzątka. Wesołe wierszyki dla dzieci” to zbiór osiemnastu krótkich rymowanych wierszyków autorstwa znanych polskich poetów. W książeczce znajdziemy między innymi znane każdemu wiersze: "Ptasie plotki" i "Spóźnionego Słowika" Juliana Tuwima, ale i również te troszkę zapomniane przez rodziców, ale na pewno nie obce naszym dziadkom wiersze: „Mysz”, „Ile kropek” czy „Wizyta u krowy” Kazimiery Iłłakowiczówny.

Książka wydana jest na pięknym papierze, w dużym formacie i twardej oprawie, która chroni przed zniszczeniem. Ilustracje Moniki Stolarczyk są piękne, kolorowe i przyciągają wzrok. Litery są odpowiednio duże, także nawet dziecko zaczynające czytać nie będzie czuło się zniechęcone.

Do książki dołączona jest płyta CD, na której znajdziemy wszystkie osiemnaście utworów zaśpiewanych przez pomysłodawczynię owego zbioru wierszyków, Annę Witek oraz grającą na fortepianie Monikę Polaczek-Przestrzelską.

„Zwierzątka. Wesołe wierszyki dla dzieci” to zbiór wierszyków doskonale rozwijających wyobraźnię oraz wrażliwość muzyczną dziecka. Mam nadzieję, że książeczka przypadnie do gustu Wam i Waszym dzieciom. Ze swojej strony oczywiście polecam.

Dzieci są największym skarbem każdego rodzica. Codziennie wkładamy wiele wysiłku i starań, aby zrozumieć i wspierać prawidłowy rozwój naszych pociech. Chcemy, aby nasze dzieci były szczęśliwe i radosne, żeby dobrze czuły się we własnej skórze. Dlatego też nieustannie zadajemy sobie pytanie: Co możemy zrobić dla naszych dzieci aby wyrosły na wartościowych i zadowolonych z siebie i swojego życia ludzi? Co jest wskazane a czego unikać w wychowaniu? Jak najlepiej stymulować rozwój naszych pociech? Odpowiedź na te i wiele innych pytań znajdziecie w poradniku „Jak wychować szczęśliwe dziecko?” Johna Mediny.

„Jak wychować szczęśliwe dziecko?” to poradnik przedstawiający nam rozwój mózgu dziecka w okresie prenatalnym oraz podczas pierwszych pięciu lat jego życia. Jest on kontynuacją bestselleru „Brain Rulet” opisującego tajniki ludzkiego mózgu.

John Medina, znany biolog molekularny, porusza wiele ważnych kwestii dotyczących rodzicielstwa oraz jego wpływu na nasze dotychczasowe życie. Swój poradnik podzielił na pięć odrębnych rozdziałów: ciąża, udany związek, bystre dziecko, szczęśliwe dziecko i dobre dziecko. Sformułował również garść opartych na faktach i potwierdzonych naukowo praktycznych porad dla rodziców pragnących wychować zdrowe, szczęśliwe i zadowolone z życia dziecko. Należy, bowiem dodać, że autor prywatnie jest ojcem dwóch synów i już od wielu lat zajmuje się badaniem czynników mających wpływ na rozwój ludzkiego mózgu.

Książka rozpoczyna się od spojrzenia na rozwój mózgu dziecka w łonie matki a następnie przeprowadza nas przez kolejne etapy życia dostarczając wielu informacje o fizycznym i emocjonalnym rozwoju dziecka. Już na tym etapie naszego życia istnieje wiele mitów, które skuteczni rozwiewa autor. Są one związane z urządzeniami i zabawkami mającymi jakoby zwiększyć wydajność mózgu oraz pomóc w rozwoju zdolności matematycznych bądź językowych. Tak naprawdę w wychowaniu dzieci nie potrzebne są żadne drogie gadżety tylko dużo cierpliwości, miłości większość czasu poświęconego dziecku.

„Jak wychować szczęśliwe dziecko?” Johna Mediny to doskonały poradnik dla rodziców mających już dzieci, ale również dla par dopiero starających się o własne potomstwo. Książka zawiera wiele ważnych informacji opisanych szczegółowo, konkretnie i popartych przykładami z życia codziennego, których nie znalazłam w czytanej jakiś czas temu książce o wychowaniu Doroty Zawadzkiej „I ty możesz mieć superdziecko”.

Porady Johna Mediny mogą przydać się każdemu z nas, bowiem na wychowanie dzieci nigdy nie jest za późno. Gorąco polecam.

Po dłuższej przerwie od thrillerów i książek sensacyjnych zapragnęłam ponownie tego typu pozycji. Książki, która wciągnie mnie bez reszty, dostarczy pokaźnej dawki akcji, napięcia i dreszczyku emocji. Właśnie, dlatego moją uwagę przykuła debiutancka książka Johna Altmana zatytułowana „Gry szpiegów”.

Rok 1943. Najbardziej strzeżona tajemnica II wojny światowej zostaje wykradziona przez najlepszego i najniebezpieczniejszego szpiega niemieckiej Abwerhy. Amerykanie nie mogą pozwolić, aby tajne informacje dotarły do Niemiec. Mogą one, bowiem przechylić szale zwycięstwa na korzyść wroga. Jedyną szansą aliantów jest Harry Winterbotham, na co dzień profesor literatury a w rzeczywistości agent brytyjskiego kontrwywiadu. Ma on zrobić wszystko, aby wykradzione informacje nie dostały się w ręce wroga. Nie jest to jednak jedyny cel misji agenta ma on, bowiem swoje tajemnice i prywatne sprawy do załatwienia.

Książka Johna Altmana bardzo mile mnie zaskoczyła. Niewątpliwie zasługą tego jest może nie nadzwyczaj oryginalna, ale za to wciągająca i trzymająca w napięciu aż do ostatniej strony fabuła oraz wyraziści i ciekawie wykreowani bohaterowie. Akcja osadzona w realiach II wojny światowej jest dynamiczna, wartka i płynna. Sama książka natomiast napisana jest zwięźle i oszczędnie a przede wszystkim bez nie potrzebnych, długich opisów zwalniających akcję.

Mogę śmiało powiedzieć, iż „Gry szpiegów” to jeden z lepszych thrillerów, jakie miałam przyjemność przeczytać. Książka to nie tylko dobra rozrywka, ale również duża dawka emocji i napięcia. Polecam wszystkim a w szczególności wielbicielom tego gatunku.

Większości z nas dieta kojarzy się z ciągłym liczeniem spożywanych kalorii, nieustannym uczuciem głodu i efektem jojo. Jednak czy aby osiągnąć wymarzoną sylwetkę musimy ciągle uważać na to, co jemy i zmagać się z poczuciem winy, gdy zjemy coś niedozwolonego? Czy nasza nadmierna waga to skutek ciągłego objadania się, czy lenistwa jak myśli większość chudych osób? Jon Gabriel w swojej książce zatytułowanej "Jak schudnąć bez diety? Metoda Gabriela. Rewolucyjny sposób, który odmieni Twoje ciało bez diety" udowadnia, iż jest to błędne myślenie a za naszą wagę odpowiedzialne są geny i ciało, które ma powody utrzymywać nadmierną wagę. Jeżeli chcesz schudnąć, masz dość diet, które nie dają widocznych rezultatów oraz efektu jojo, który i tak prędzej czy później Cię dopada to dobrze trafiłeś kupując owy poradnik.

Jon Gabriel przez cztery lata studiował i prowadził badania z dziedziny biochemii, żywienia, neurobiologii i psychologii, które miały na celu odkrycie przyczyny otyłości i nieskuteczności różnorodnych diet. Stworzył prostą metodę zrzucenia zbędnych kilogramów bez diety, ciągłego poczucia głodu i liczenia kalorii. Na własnym ciele udowodnił, iż jest ona skuteczna. Stracił nie tylko ponad sto kilogramów bez jakiejkolwiek diety i operacji, ale co najważniejsze i niespotykane, na jego ciele nie pozostały żadne ślady wcześniejszej otyłości.

Metoda Jona Gabriela jest oparta na logice ciała. Wielu z nas zapewne zapyta, co to oznacza? Odpowiedź jest prosta. Jeżeli nasze ciało ma powody, aby być grube, to takie będzie i nie zmieni tego żadna dieta.

Zdaniem autora, kiedy już uświadomimy sobie, co jest naszym największym problemem i uporamy się z nim, nasze ciało samo zacznie pozbywać się tłuszczu. Pomocne w tym będą na pewno stworzone przez samego Jona Gabriela wizualizacje.

"Jak schudnąć bez diety? Metoda Gabriela. Rewolucyjny sposób, który odmieni Twoje ciało bez diety" to doskonały poradnik dla osób borykających się z otyłością, ale też wszyscy, którzy mają mniejszy lub większy problem ze swoją wagą. Autor na własnej skórze doświadczył zbawiennych skutków owej metody, jednocześnie potwierdzając jej dużą skuteczność. Metoda Gabriela pomogła już wielu osobom. Mam nadzieję, iż pomoże również mi oraz wszystkim, którzy mają już dość bezowocnych i rygorystycznych diet „cud”.

Polecam.

Grzechy przeszłości powrócą a za wyrządzoną krzywdę trzeba będzie zapłacić…

Piękne i upalne lato. Czas urlopów, odpoczynku od pracy i wyjazdów rodzinnych. Na wymarzone wakacje udaje się także Peter Bovide wraz z żoną Vendelą i dwójką dzieci. Postanawiają zatrzymać się na kampingu na wyspie Faro, który odwiedzają od lat. Wydawać by się mogło wakacje, jak co roku. Rodzina, słońce, plaża. Nic nie wskazuje nadchodzącej tragedii. Peter jest zapalonym miłośnikiem biegania i jak co dzień od kilkunastu lat wybrał się na poranny jogging na plażę, gdzie zostaje bestialsko zamordowany. Jeden strzał w głowę i siedem w podbrzusze sugerują, iż było to dzieło jakiegoś szaleńca. Dochodzenie nad sprawą przejmuje zastępca komendanta Karin Jacobsson, bowiem inspektor Anders Knutas przebywa z żoną i dziećmi na zasłużonym urlopie.

Śledztwo wolno posuwa się na przód. Wszyscy zadają sobie pytanie, kto mógł zabić tak dobrego dobrego statecznego człowieka? Komu podpadł zwyczajny przedsiębiorca budowlany? Jaki jest motyw owej zbrodni?

Sprawy dochodzenia komplikują się, gdy zostaje popełnione kolejne morderstwo. Tym razem ofiarą jest Morgan Larsson, strzałowy w kamieniołomie. Ofiara zostaje zamordowana w identyczny sposób jak Peter Bovide. Wszystko wskazuje na to, iż te dwa morderstwa są ze sobą powiązane. Śledczy mają nie lada orzech do zgryzienia.

Dwadzieścia lat wcześniej. Na wyspę przyjeżdża czteroosobowa rodzina z NRD. Są to niezwykli jak na tamte czasy goście, gdyż tylko nieliczni mogli dostać pozwolenia na wyjazd za szwedzką granicę i był on marzeniem wielu ludzi. Cała rodzina cieszyła się z niezwykłego wyjazdu wakacyjnego. Nikomu nawet nie przeszło przez myśl, że może stać się coś złego a ten wyjazd może być ostatnimi wspólnie spędzonymi chwilami rodziny w komplecie.

Co wspólnego mają ze sobą bestialskie morderstwa i zbrodnia z przed dwudziestu lat? Czy jest coś, co łączy ze sobą zabitych ludzi? Czy zamordowani to tylko przypadkowe ofiary szaleńca? Tego wszystkiego dowiesz się czytając kolejną już cześć cyklu gotlandzkiego Mari Jungstedt zatytułowaną Słodkie lato.

Słodkie lato Mari Jungstedt to książka lekka i przyjemna, wprost idealna na chłodny zimowy wieczór. Czyta się ją bardzo szybko a fabuła z każdą przeczytaną stroną coraz bardziej wciąga. Niestety zawiódł mnie finał powieści, gdyż po prostu domyśliłam się, kto jest sprawcą bestialskich morderstw. Niemniej jednak książka może być doskonałą rozrywką dla każdego nas a szczególnie dla osób preferujących mniej krwawe kryminały.

Słodkie lato jest pierwszą powieścią Mari Jungstedt, którą miałam możliwość przeczytać i powiem szczerze, iż bardzo chętnie sięgnę po inne książki owej autorki. Polecam i zachęcam do przeczytania miłośników kryminałów, thrillerów, ale również wszystkich, którzy chcą miło i przyjemnie spędzić czas przy dobrej lekturze.

Światła jupiterów, duże pieniądze, sława, znani ludzie to rzeczy, które przyciągają jak magnes, gdyż wielu z nas wydaje się, iż w świecie show biznesu nie ma ludzi nieszczęśliwych a pieniądze dają szczęście, przyjaźń i szacunek otoczenia. Lecz czy aby na pewno tak jest? Czy za pieniądze można kupić wszystko? A co z miłością? Czy istnieje dla niej miejsce w tak zepsutym świecie? Odpowiedzi na te pytania znaleźć można w powieści Top modelka. W sidłach kariery Richarda Greena.

Głównym bohaterem książki jest Jacob – fotograf, któremu do szczęścia nie brakuje już w zasadzie niczego. Jest bardzo cenionym i suto wynagradzanym za swoją pracę fachowcem. Czasopisma walczą o zdjęcia jego autorstwa a modelki nieustannie zabiegają o względy. Pewnego dnia Jacob poznaje Sarę – piękną modelkę robiącą niesamowitą karierę i zakochuje się w niej. Jest to dla niego nowe i bardzo trudne doświadczenie, gdyż żyjąc w świecie pełnym przepychu, obłudy i bogactwa wyzbył się wszystkich uczuć i niepotrzebne mu były żadne emocje a jedynie erotyczne rozkosze nieprzynoszące ze sobą żadnych zobowiązań.

Kiedy Sara otrzymuje propozycję uczestnictwa w sesji promującej najnowszy zapach Chanel postanawia iż będzie to jej ostatnie zlecenie. Jest, bowiem bardzo wrażliwą i przywiązującą dużą wagę do duchowych aspektów życia kobietą, która nie może znieść dłużej zepsucia i obłudy otaczających ją ludzi. To właśnie dla niej Jacob postanawia zrezygnować z opiewającego na cztery miliony dolarów kontraktu z Vogue i dotychczasowej pracy w magazynie. Czy uda im się uciec od dotychczasowego życia? Czy miłość Sary i Jacob przetrwa tę próbę?

W Top modelka. W sidłach kariery dochodzi do konfrontacji dwóch światów: świata ludzi bogatych i ubogich. Świat show biznesu jest zepsuty, brudny, przesiąknięty obłudą i fałszem. Dla ludzi bogatych nie ma rzeczy niemożliwych, gdyż wszystko można kupić. Nawet miłość ma swoją wartość. Liczą się tylko rzeczy powierzchowne a bogate wnętrze nie ma tu najmniejszej wartości. Świat ludzi ubogich rządzi się całkowicie innymi prawami. Ważne jest dobro, rozwój duchowy, chęć niesienia pomocy innym, ale przede wszystkim miłość do bliźniego i samego siebie. Z tym światem ściśle związani są rodzice Jacoba, którzy poświęcili swoje życie na pomoc biednym i potrzebującym. Jacob niegdyś należący do ludzi show biznesu po powrocie w rodzinne strony dostrzega, jakim był samolubnym i zapatrzonym w siebie egoistą.

Człowiek to istota stworzona do miłości. Gdy kochamy świat wydaje się lepszy i piękniejszy. Dla niej jesteśmy w stanie zrobić wszystko. Miłość, bowiem to najważniejsze uczucie w życiu każdego człowieka. 

Polecam.

Z doświadczenia wiem, że dzieci uwielbiają zwierzęta. Każde z nich wie jak wygląda najzwyklejszy domowy kot, pies lub niektórzy mieszkańcy lasu jak: sarna, lis czy jeż. Egzotyczne zwierzęta również nie są obce naszym pociechom, bowiem każde dziecko widziało, niekoniecznie na żywo, ale w bajce czy książce: słonia, małpę lub hipopotama. Ale czy ktoś widział kiedyś Chichopotama? Nie? Poznać go możecie w książce Chichopotam Agnieszki Frączek – germanistki pracującej na Uniwersytecie Warszawskim, autorki wielu książek dla dzieci, takich jak: Słoń na hulajnodze, Ale heca, Co ja plotę, Dobre obyczaje czyli z przyrodą za pan brat, Szalony szczypiorek i inne wierszyki szczypiące języki oraz wielu, wielu innych.


Chichopotam to niezwykle pogodny, ciepły i dowcipny zbiór kilkunastu wierszy, które umilą młodemu czytelnikowi niejedną chwilę. Opowiadają w bardzo niecodzienny sposób o sprawach codziennego życia. Najzwyklejsze rzeczy, zwierzęta czy ludzie mogą zaskoczyć swoim niecodziennym, humorystycznym i bajkowym charakterem.

Dlaczego muchomor nie chciał swoich kropek? Co spotkało żabę na kolacji z bocianem? Czy istnieje przepis na tęczę? Co bałwan robił w środku lata na plaży? I dlaczego Chichopotam wciąż chichota? Odpowiedzi na te pytania oraz wiele innych ciekawych historii każde dziecko znajdzie w zbiorze wierszy Agnieszki Frączek.

Chichopotam jest książką pogodną, zabawną i mądrą a zarazem bliską naszym pociechom, gdyż opisuje rzeczy, które znajdują się w kręgu ich zainteresowań pobudzając przy tym naturalną ciekawość każdego dziecka. Doskonale rozwija dziecięcą wyobraźnię, bowiem jej krótka, wymowna i humorystyczna forma przemawia do dzieci najlepiej. Zabawa słowem to nie tylko wyjątkowa frajda dla każdego malucha, ale również nauka, bo przecież każdy rym wymaga skupienia i koncentracji dziecka.

Piękne i przyciągające wzrok ilustracje doskonale współgrają z treścią. Solidne wydanie oraz lekki styl autorki słusznie porównywany do Brzechwy cieszy oczy i uszy czytelnika. Dodatkowo do książki dołączona jest płyta zawierająca dwadzieścia siedem wierszy wzbogaconych interesującą oprawą muzyczną.

Gorąco polecam i życzę przyjemnej lektury. 

 

Jest wiele gatunków myszy. Począwszy od myszy polnej, leśnej a skończywszy na zwykłej domowej szarej myszce. Każdemu znana jest na pewno mysz komputerowa, ale czy słyszeliście już o myszy antykwarycznej? Ja tak. Poznałam ją i jej całą niezwykłą rodzinkę w książce Danuta Pawlak pt. Pan Mruczek i Mysia Rodzina.

`W pewnym antykwariacie od kilkunastu pokoleń mieszka rodzina niezwykłych myszy, myszy antykwarycznych. Są to stworzenia wykształcone i bardzo oczytane, gdyż każdego dnia z wielką pasją wgryzają się w stosy najróżniejszych książek, starych map, encyklopedii, podręczników, słowników. Wieczory zazwyczaj spędzają na długich dyskusjach pełnych trudnych zwrotów. Każda z nich nosi przedziwne imię, które najlepiej odzwierciedla ich miłość do słowa pisanego. Znajdziemy tu, bowiem: Katodę, Encyklopedię, Rododendrona i Potencjometr.

Mysia rodzinka żyła sobie w spokoju i bez większych zmartwień aż do dnie, w którym konstrukcja – miłośniczka książek podróżniczych przedstawiła rodzicom swojego narzeczonego z supermarketu o imieniu Winter Fresh. Rodzice nie ukrywają niezadowolenia z wyboru córki, jednak widząc szczere uczucie łączące Konstrukcję i Łyntera zgadzają się na ślub. Nowożeńcy przeprowadzają się do supermarketu. Konstrukcja jest zachwycona ilością różnorodnych przedmiotów, kolorów oraz muzyką nieustannie docierającą do jej uszu. Powoli przestaje radzić sobie z chęcią posiadania wszystkiego i ciągle narastającym głodem. Jakie będą tego konsekwencje? Co przydarzy się niezwykłym myszkom? Czy uda im się wybrnąć z kłopotów? Przekonajcie się sami.

Pan Mruczek i Mysia Rodzina to książka przepełniona humorem, zabawna, ale przede wszystkim bardzo mądra. Akcja toczy się szybko a ciekawa fabuła nie pozwala oderwać się od niej aż do ostatniej strony. Do tego starannie, kolorowo i bardzo szczegółowo wykonane ilustracje Marty Pomorskiej. Moja Mała jest zachwycona, zresztą ja też. Książka godna polecenia nie tylko dla małych, ale też tych całkiem dużych.

Każdy może zmienić coś w swoim życiu niezależnie od wieku, płci czy pochodzenia. Jednym zmiany przychodzą łatwo a innym trudniej. Niektórzy potrzebują czasu, muszą dojrzeć, aby wybrać drogę swojego życia lub ją zmienić. Bez względu jednak czy jesteśmy młodzi, czy nasz czas już powoli dobiega końca mamy prawo do samorealizacji i spełnienia wszystkich marzeń, o których możemy przeczytać w książce Jesienny Koktajl Jolanty Kwiatkowskiej.

Bohaterką powieści jest ponad sześćdziesięcioletnia Alicja. Kobieta jak na swój wiek bardzo postępowa i energiczna. W pełni akceptuje mijający czas i nie stara się na siłę odmłodzić. Po uzyskaniu legitymacji emeryta pozwalającej na wiele ulg, postanawia w końcu zacząć korzystać z życia. Bo kto powiedział, że na emeryturze nie można chodzić do teatru, kina, SPA, na tańce i modnie się ubierać oraz malować. Dzieci i wnuki odchowane, zatem trzeba w końcu spełnić własne marzenia i odkryć radość z życia. Chociaż zdrowie już nie takie i pieniędzy nie ma za wiele trzeba cieszyć się każdym dniem, bowiem starość nie musi być nudna, smętna i szara.

Jesienny koktajl jest książką lekką, łatwą, przyjemną, pełną optymizmu i pogody ducha. Rozbawia i wprowadza w dobry nastrój. Przełamuje stereotyp, iż życie seniora jest nudne, pozbawione jakichkolwiek rozrywek, ale przede wszystkim, że osobie starszej niektórych rzeczy po prostu nie wypada robić. Czasy na szczęście się zmieniły. Teraz seniorzy są wręcz zachęcani do poszerzania swojej wiedzy i umiejętności oraz aktywnego spędzania czasu. Coraz częściej na studiach czy kursach komputerowych można spotkać osoby po pięćdziesiątym roku życia. Osobiście jestem pełna podziwu i szacunku dla takich ludzi, bowiem muszą oni przełamać pewne bariery i pokonać lęk, z którym niejeden młody człowiek nie może sobie poradzić. Mam nadzieję, że gdy i ja wkroczę w okres jesieni życia będę zadowolona i spełniona w równym stopniu jak bohaterka naszej książki.

Słowa skierowane są do każdego z nas, bowiem 

Dlaczego gruszki nie rosną na wierzbie? Skąd się wzięły pisanki? Dlaczego biedronki są czerwone? Odpowiedzi na te i inne pytania wszystkie ciekawe świata dzieci znajdą w książce Moja Ciotka Sroka Liliany Bardijewskiej twórczyni licznych słuchowisk i sztuka teatralnych dla dzieci, tłumaczki literatury bułgarskiej, autorki powieści dla dzieci: Rabatuj, Bractwo Srebrnej Łyżeczki oraz bajki dla najmłodszych: Zielony wędrowiec.

Pewnego marcowego dnia kilkumiesięczna Julianka wychowywana przez nianię zostaje wywieziona na skraj ogrodu pod wielki dąb ze starą gałęzią na czubku. Dziewczynka strasznie się nudzi gdyż jej jedynym zajęciem jest leżenie w wózku. Zaczyna płakać, aż tu nagle nad jej głową pojawia się gadatliwa i przekonana o swojej genialności Sroka. W taki właśnie sposób mała Julianka poznaje swoją nową ciocię- Ciotkę Srokę. Od niej mała dowiaduje się między innymi: skąd wzięły się pisanki i choinka, dlaczego biedronki są czerwone, co oznacza zajęcza odwaga i jak obudzić śpiącą zimę. Julianka bardzo uważnie słucha fantastycznych i interesujących opowieści Ciotki Sroki i ku uciesze niani i taty wypowiada woje pierwsze słowo. Nie jest to „mama” czy „tata” jak u większości dzieci, lecz „ciocia”.

Moja Ciotka Sroka to książka pełna mądrości, przyjaźni, tolerancji i humoru. Autorka doskonale operuje słowem jednocześnie bardzo poważnie traktując młodego czytelnika. Wymaga od niego pełnego zaangażowania, uwagi, ale przede wszystkim chęci poszerzania wiedzy o świecie. Do tego przepiękne i kolorowe ilustracje Aleksandry Kucharskiej-Cybuch pobudzają wyobraźnię malucha i zachęcają do bliższego zapoznania się z lekturą. Jako rodzic bardzo cieszę się, że taka książka jest na rynku.

Polecam.

Zachęcona entuzjastycznymi recenzjami czytelników sięgnęłam po Drżenie autorstwa Maggie Stiefvater. Jest to pierwszy tom cyklu Wilkołaki z Mercy Falls wydany już w ponad trzydziestu krajach, którego popularność według mnie jest w pełni uzasadniona.

Drżenie opowiada historię Grace, spokojnej, siedemnastoletniej nastolatki optymistycznie nastawionej do świata i ludzi. Dziewczyna mieszka wraz z rodzicami, którzy większość czasu spędzają na przyjęciach, wernisażach i spotkaniach z przyjaciółmi. W zasadzie można powiedzieć, iż Grace wychowuje się sama, gdyż wiecznie nieobecni w domu i bardzo zapracowani rodzice nie mają czasu nawet z nią porozmawiać. Nastolatce nie przeszkadza jednak taki stan rzeczy, gdyż ma zawsze u boku dwie przyjaciółki oraz złotookiego wilka stacjonującego obok jej domu i towarzyszącego je niemal cały czas od dnia, w którym Grace omal nie straciła życia.

Pewnego zimowego dnia mała dziewczynka bawiąca się na podwórku swojego domu zostaje zaatakowana i zaciągnięta do lasu przez sforę wygłodniałych wilków. Jest zbyt mała i zbyt słaba, aby się bronić czy uciekać. Poddaje się, gdyż wie, iż nie ma dla niej już żadnego ratunku.

Tym małym dzieckiem jest właśnie nasza bohaterka, która z całego zdarzenia wyszła bez większych obrażeń. Nikt nie wie, jakim cudem ta mała istota przeżyła ani jak znalazła się powrotem w domu a jedyną rzeczą, którą zapamiętała są oczy koloru złota.

Od czasu tego zdarzenia minęło już kilka lat. Jednak pomimo strasznych wspomnień dziewczyna codziennie z utęsknieniem patrzy w las wypatrując pięknych i hipnotycznych oczu.

Gdy w miasteczku Mery Falls zostaje zagryziony Jack, szkolny kolega Grace, myśliwi bojąc się o bezpieczeństwo swoich rodzin i okolicznych dzieci postanawiają zapolować na dzikie i jak się okazuje niebezpieczne zwierzęta. Międzyczasie ciało Jacka nieoczekiwanie znika z kostnicy a Grace na werandzie swojego domu znajduje zakrwawionego, młodego mężczyznę. Co wspólnego z tym wszystkim ma jej złotooki wilk?

Drżenie opisane jest z punktu widzenia dwóch narratorów a zarazem głównych bohaterów książki – Grace i Sama. Grace to bardzo odważna, silna i pewna siebie dziewczyna. Sam natomiast jest jak na człowieka przeobrażającego się w wilka łagodny, słodki i romantyczny. Czytuje poezję, gra na gitarze i układa piosenki dla swojej ukochanej. Nasi bohaterowie już od pierwszego spotkania darzą się wielkim uczuciem, które z dnia na dzień dojrzewa przeobrażając się w odwzajemnioną miłość człowieka i wilka.

Maggie Stiefvater stworzyła wspaniałą powieść o miłości, przyjaźni, walce z nieuchronnym losem, przetrwaniu, samotności i poświęceniu. Drżenie jest jedną z nielicznych książek paranormal romance, której fabuła opiera się jedynie na jednym mitycznym stworzeniu – wilkołaku, za co autorka ma u mnie duży plus. I chociaż książka ma prawie pięćset stron czyta się ją szybko i z ciekawością.

Książka trafiła do grona jednych z lepszych, jakie czytałam w tym roku. Kolejny raz przekonałam się, że lektury młodzieżowe mogą zainteresować czytelników w różnym wieku. Polecam

Zapachniało wakacjami a wraz z nimi powróciły wspomnienia z dzieciństwa. Marzenia o wielkiej przygodzie, poszukiwaniu tajemniczych miejsc i dziwnych istot, ale przede wszystkim marzenia o prawdziwej przyjaźni, która przetrwa wiecznie. Wszystko to a nawet więcej znalazłam w książce „Tajemnica błękitnego zamczyska” Beaty Wieczorek.

Główną bohaterką książki jest dwunastoletnia Magdalena. Urocza, nieco zakompleksiona i jak każde dziecko ciekawska dziewczynka. Mieszka wraz z rodzicami na wsi nieopodal tajemniczych ruin zamku, o których pewnego wakacyjnego dnia opowiada jej mama. Dziewczynka zafascynowana niesamowitą historią, pomimo zakazu rodziców i przestróg sąsiadów postanawia odnaleźć zamek. Jednak na drodze jej planów staje wizyta nieznośnej i rozpieszczonej kuzynki Anity, z którą Magdalena kompletnie nie może się dogadać.

Korzystając z nieobecności rodziców dziewczynka wraz z Radkiem, szkolnym kolegą i ciągle marudzącą Anitą wyruszają na wycieczkę rowerową do lasu. Zapuszczają się w miejsce jeszcze im nieznane i nieoczekiwanie odkrywają ruiny błękitnego zamczyska. Dzieci ciesząc się z odkrycia nie zdają sobie jednak sprawy, jakie niebezpieczeństwo im grozi. Jakie będą ich dalsze losy? O tym będziecie musieli przekonać się sami czytając „Tajemnica błękitnego zamczyska”.

Książka jest bardzo udanym debiutem Beaty Wieczorek. Ma ciekawą, Tajemniczą i trzymającą w napięciu fabułę. Jest napisana prostym językiem, zrozumiałym dla młodego czytelnika. Barwne opisy i ilustracje wykonane przez samą autorkę dodatkowo zachęcają do zatopienia się w lekturze. Jednak największym atutem owej książki jest jej przesłanie, które pokazuje jak dużą wartość ma przyjaźń, dobre serce i pomoc, którą możemy ofiarować innym.

Chociaż książka skierowana jest do dzieci w wieku 8-12 lat myślę, że i dorosły czytelnik przeczyta ją z przyjemnością. Polecam

„Pocałuj mnie, gdy zasnę” to moje pierwsze spotkanie z Lindą Howard, o której słyszałam dość by stwierdzić, że warto w ciemno sięgnąć po jej książki gdyż samo nazwisko autorki daje gwarancję dobrej i ciekawej lektury.

Główną bohaterką książki jest Lily Mansfield, płatna zabójczyni wykonująca zlecenia dla CIA. 37-latka z 19-letnim doświadczeniem jest jedną z lepszych w swoim fachu. Po zakończeniu kolejnego zadania poza granicami kraju Lily odkrywa, iż jej dwóch najlepszych przyjaciół wraz z córką, którą traktowała jak własną zostali zamordowani. Lily postanawia się zemścić na osobie, która zleciła, iż zabójstwo. Samowola bohaterki nie podoba się jednak jej zleceniodawcom, którzy wysyłają za nią Lucasa Swaina najlepszego agenta CIA, który ma ją powstrzymać lub wyeliminować. Ten jednak daje się wciągnąć w grę na śmierć i życie. Oboje ogarnia szaleńczy wyścig z czasem i pożar zmysłów. Czy Lily zdoła dostrzec niebezpieczeństwo, które czai się tuż obok?

Lindą Howard stworzyła bardzo ciekawą i wciągającą opowieść, w której oprócz wątku kryminalnego raczy nas również historią romansu dwóch głównych bohaterów: Lucasa i Lily. Lucas pomimo swojej pracy jest bardzo otwartym i pełnym radości z życia mężczyzną. Uwielbia szybkie samochody i drogie hotele. Lily natomiast jest zamkniętą w sobie i nieufną jednak wbrew pozorom ciepłą i spragnioną miłości kobietą. Gdy Zia i jej rodzice zostają zamordowani Lily pragnie zemsty nawet za cenę własnego życia. Jednak czegokolwiek by nie zrobiła doskonale rozumiem jej postępowanie, bo czyż nie można współczuć osobie z takiego powodu szuka sprawiedliwości?

Muszę przyznać, że przeczytanie „Pocałuj mnie, gdy zasnę” było dla mnie naprawdę miłym doświadczeniem. Mimo, iż zapowiadała się dosyć pospolicie to już po kilkunastu stronach okazała się być czymś niezwykle wciągającym i niepozwalającym czytelnikowi odłożyć jej przed nastaniem ostatniej strony. Uważam, że książka idealnie nadaje się do czytania opalając się na plaży, gdyż nie wymaga dużego skupienia i jest lekka. Polecam.